DOSTA MEKTUP 2

Sevgili Dost, 

 Dünya ağrısı susuzluğumu çoğalttı. Telaş içinde koşarken ruhum aç kaldı. Üstüm başım toz, çamur.   

Sensiz aşamam içimdeki çölleri. Ulaşamam vahaya. Kavrulurum çöl sıcağının altında. Bulamam gölgelik. 

 Sensiz çıkamam kendimden kendime inşa ettiğim kuyulardan. Kuyuları kelamın aydınlatır.  

Sen huzuruna almak istediğini uyandırmak için bahaneleri süsleyensin. Gönle gece gündüz tatlı nağmeler fısıldayansın.  

Kalpleri sesin mutmain eder.  Senin sesin kalbime nefesinden bir rüzgar bırakır. Senin sesin kalbime bahar yağmurlarını hatırlatır. Ölüm can bulur sesinle. Senin sesin çöllere yeşil vadiler giydirir. Ayrık otlarından sesinle temizlenir kalp bahçeleri.  

  Sabah olunca güneşliği açıp ışığı içeriye davet eden bir annenin evladını uyandırması gibi uyandırdın beni her seferinde. Öyle şefkatli öyle sevgilisin. 

Yağmur altında sırılsıklam olma korkusuyla yürürken yolumda, genişçe bir şemsiye tutar gibi kalbime, beni korkularımdan emin eyledin. 

Aşamam dediğim denizlerin dalgalarından, derinliğinden koruyup sahile ulaştırdın. 

Bir bardak suda boğulurum sandım. Alevi dumanı olmayan yangınlardan kurtulamam, dedim. Yalnızlığı teklik sandım. Karanlık köşelerimde ışık yok sandım. Gölgede çok bekledim, üşüyünce güneş yok sandım. Okyanusta suyu arayan balık gibi seni aradım.  Bilmeyi anlamak sandım. Halimi görüyorsun.  Sanmalarımla kırık döküğüm. Kıran da benim döken de.  

Sevgili Dost, yaş aldıkça yürünecek yollar uzuyor sanki. Zaman kibritin ucundaki ateş kadar hızlı ilerliyor. Hızlı olan her şeyin ortasında bir koşu bandındaymış gibi hissettiren halimle baş başa bırakma beni. Yollar seninle kat edilir. Seninleysem güzelleşir manzaram. Seninleysem Dost!  Sen hep benimlesin şüphe yok. Beni de hep seninle eyle.  

Seninleyken içime gökler kadar umut doluyor. Elimden bir inci tanesi gibi kayıp giden yılların hüzün bulutları dağılıyor göğümde. Seninleyken içimdeki kuşlar hürce uçuyor. Seninleyken korkmuyorum Dost! 

28.11.2024