kuyu ve insan (şiir)

yalnızlığı kuyulara salmış Rab. 

ışık kuyularda gizli gerdanlık… 

 

bir kıvılcım büyüyor içime doğru. 

arıyorum; 

fırtına uğrağı gönüllere can veren ayeti, 

hayreti, 

dalından koparılmış acveyi, 

Yaman Dede’ye ateş ve nur olan hakikati, 

erinç fecirleri  

gözümdeki sütreyi kaldıracak gündüzü ve geceyi 

 

duaların sinesine çekilmiş sular 

kuyu Yusuf’u dikiyor kaderlere 

Yakup’un gözyaşları çoğalıyor 

yaşlar, kalımsız Dünya’dan göğe ağıyor 

 

kuyulara, insanı dost eylemiş Rab 

ışık kuyularda gizli gerdanlık 

 

Bahar GÖK BARMAN 

(04.11.2019) 

(uçak yolculuğunda) 

 

 

şahıgül II (Şiir)

 Anlat bana Şahıgül

Gök melali nasıl paklar?

Köprü döşenmişken ruh kentinin yakalarına,

İnsan, adımsız günlerin mazisini yarına nasıl yamar?

Öğret bana Şahıgül,

Su niye akar?

Susuzluğu gidermenin sudan başka kaç yolu var?

İnsan, misilsiz nehirlerin sırtında nasıl kanat çırpar?

Sen anlattıkça ışığa koşuyorum Şahıgül!

Kuzguni uğultuları mağaramdan kovuyorum,

Sen anlattıkça sürgüleri kırılıyor kapılarımın,

Bir üveyik olup dallarını yurtsuyorum.

Bahar Gökbarman

liverpool

ramazan günleri

21.05.2020 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

şahıgül ve otuz bahar (şiir)

 

 

ben nedametlerin çitleri arasındaki tövbeyim 

zamandan tohumlar düşer ceplerimden teşrine 

otuz bahar, az önce yitirdiğim tohumun içresinde  

ısınmaz bir ruhun hırkasıdır bedenim 

güneş benden başka her şeyi ısıtır 

daima üşür ceplerim ve kirpiklerim 

 

Mersey nehrinde güneş gölgesi aratan Tanrı 

beni Albert limanında yapayalnız bıraksa 

ve gök açılsa 

güneş koksa nehir 

ben yine üşürüm Şahıgül 

benim hüznüm kutuplardan kopan bir buz kırığı 

ben o hüznün sığındığı toprak parçası 

haritalarda adını bulamayacağın  şehirde 

bir çiçek gibi buz kütlesi büyütüyorum Şahıgül 

 

Bahar gök barman 

30.04.2020 

Liverpool 

Ramazan günleri