29 Temmuz 2024 Pazartesi

şahıgül ve otuz bahar (şiir)






 






 

ben nedametlerin çitleri arasındaki tövbeyim 

zamandan tohumlar düşer ceplerimden teşrine 

otuz bahar, az önce yitirdiğim tohumun içresinde  

ısınmaz bir ruhun hırkasıdır bedenim 

güneş benden başka her şeyi ısıtır 

daima üşür ceplerim ve kirpiklerim 

 

Mersey nehrinde güneş gölgesi aratan Tanrı 

beni Albert limanında yapayalnız bıraksa 

ve gök açılsa 

güneş koksa nehir 

ben yine üşürüm Şahıgül 

benim hüznüm kutuplardan kopan bir buz kırığı 

ben o hüznün sığındığı toprak parçası 

haritalarda adını bulamayacağın  şehirde 

bir çiçek gibi buz kütlesi büyütüyorum Şahıgül 

 

Bahar gök barman 

30.04.2020 

Liverpool 

Ramazan günleri 

 

 

 

 

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

En yeni

İÇERDEKİ KİTABI OKUMAK

Penceremin hizasında, boynunu sokağa doğru eğip etrafı aydınlatan sokak lambası tanır beni. Onu izlerken hüzün denizine nice göz...