Bende değildin
Kollarını dolduran sıcaklığın buğusu kalmıştı penceremde.
Gözlerinden yağmıyordum toprağına,
yerimi kaybetmiştim orada;
yine de yanındaydım.
Varlığın, kalbimin yalnızlığı gibi dururdu
içime taşınan bu sessizlikte.
Uğultuları nasıl yamarım şimdi?
Bende değildin.
Kanatlarımdaki taşları çoğaltırdı
günbegün azalan kelimelerin.
Ellerim titrerdi
bir ağaç gövdesine insan olmanın yükünü dökerken,
bir çölü bakışlarımın günışığında severken.
Bir şeyler öldü evimin ortasında.
Öznesi yalnızlaştı kalbimin.
Uzun mesafeli bir yas giydim yolumda
Bana yalnızlığı neden sevdirdin?
Şimdi taş yüklü kanatlarla
olur olmaz göklerde çırpınıyorum,
seyrelterek içimdeki hacimli heykelleri.
Düşmemek için sığındığım
neden sen değilsin?
Bahar Gök Barman
2024
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder