SANA GELMELİYİM
Karanlık çanların mesken edindiği,
boşluğun sindiği meşum yolların ortasında,
bir çocuk gibi dökülürken gözyaşlarım hırkama
yönümü ışığa sen çevirdin.
Hırkamı kurutup bana yeniden giydirdin.
Zifiri gecelerin, şehir siluetlerini boğduğu bu çağda
Üzerimde başka zırh yok senin adından başka
Nerede bir ayna görsem
Zırhımın içine saklanırım
Ey içlerimde büyüttüğüm benzersiz çiçek!
Seyyah bilgisi,
Aranan yolun haritası
Dimağımdaki dehlizlerin ışığı!
Attığım her dünya adımında takıldığım çentiklerden
gözle görünmez yamalarımdan
çatısı su alan kalp odalarımdan sıyrılıp
Sana gelmeliyim!
Beni çağırmalısın!
Akan son terim teneşirde bir damlaya
gölgem bir toprak birikintisine
Dünya’m daralıp bir odacığa
Manzaram göğe bakan iki çift göze dönüşmeden
Sana gelmeliyim
Beni çağırmalısın
Bahar Gök Barman
(2019, İstanbul, Kartal)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder