bir kayanın altındaki yıldız çiçeğisin sen lori
anadolusun
her acıma ulanan inceden bir huzme,
hiç büyümeyen çocukluk ellerimsin
varlığımın esir düştüğü ilk çaresiz gidişsin.
Bahar Gök Barman
(2018, İSTANBUL)
Penceremin hizasında, boynunu sokağa doğru eğip etrafı aydınlatan sokak lambası tanır beni. Onu izlerken hüzün denizine nice göz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder