kimseleri yerinden kaldırmadan
tek bir kelimeyi bile sesine boyamadan
ayakkabılarını hastane odasında bırakarak
eteklerini toplayıp gittin
vedaları bu kadar mı sevmezdin lori?
Bahar Gök Barman, 2019, ocak
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
En yeni
İÇERDEKİ KİTABI OKUMAK
Penceremin hizasında, boynunu sokağa doğru eğip etrafı aydınlatan sokak lambası tanır beni. Onu izlerken hüzün denizine nice göz...
-
Bir gün Efendimiz’in adımladığı sokaklarda yürüyeceğim. Kâbe’yi izleyip hasretle karışık kavuşmaların gözyaşını dökeceğim. Beni ...
-
Bir hikâye yazıyordum. Bir adam, bir kadını yanında alıkoyuyordu. Kadın, ondan kurtulmanın bir yolunu buldu. Yalınayak koşarak u...
-
Konuşmanın takatsiz ve tesirsiz kaldığı anlarda, insan delirmesin diye yetişen nimettir gözyaşı. Tüm duygularım buhara dönüşene ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder