sen ansızın gece oldun diye
bazı kelimeler mevsim atladı
alışmak tomurcuklanmadı
çaresizliğin dilsiz makamını kış rengine boyadı.
sen ansızın yola çıktın diye
bir kız çocuğu peşin sıra ağladı.
yakılmış bir buğday tarlasının dumanları ortasında,
mavi göğü aradı.
hayatı avuçlarında boy veren âmin dalından tutuyorum
yüzün ve gülüşün öpüyor düşlerimi
hüzünlerimi ittikçe içime sarılıyorum
geçmiyor
geçmiyorsa alışmışımdır
Bahar gök barman
2019
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder