19 Temmuz 2024 Cuma

Neretva (şiir)

 












Srebrenitsa’ya 

 

Osmanlı’nın sarı saçlı yetim kızıdır Neretva 

perçemine aklar düşen 

kıvrımlarına kekeme acılar gizleyen 

 

mavi gözlü bir savaş kızıdır Neretva 

insan terine şahit oldukça 

içine kapanır çığlıklarıyla. 

daima gözyaşı değer mavilerinden köprü ayaklarına 

 

maziyi Mostar taşlarıyla yığdılar kucağına 

ağıtlar yaktı Neretva, aktıkça 

Mostar yeniden dikildi ağıtların omzunda 

 

tarihin bozulmamış kalp ritmidir Begova 

sızıları diri tutar seccadesinde, 

umudun örtündüğü hakikate gülümser Tetka’lar 

ne gülümsemek! 
bir nisan sabahı çöken zemheri okunur alınlarından 

 

Srebrenitsa’da, şahittir bulutlar takvimlere 

yağmur yağar yıllardır mavi kelebeklere 

buhran debelenmelerini kurutur inanç 

olgun ruhlar taşırır camilere 

 

geçmişin izlerini sürer kalp atışları Kovaçi şehitler diyarında 

halkı’nın içinde bir Bilge ışıldar zambaklar arasında 

millet’inin Cumhur’u mezar taşında Abdullah 

 

Fatih’in tekbirleri duyulur çınar dallarında 

tarih, siteme karışmış kaybedişlerin gri hüznüdür 

yetim kalan toprakta 

 

Bahar gök barman 

2019 temmuz

(Elazığ/kovancılar) 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

En yeni

İÇERDEKİ KİTABI OKUMAK

Penceremin hizasında, boynunu sokağa doğru eğip etrafı aydınlatan sokak lambası tanır beni. Onu izlerken hüzün denizine nice göz...