sokak lambaları yanmayan bir caddenin
yağmur birikmiş çukuruna bırakıyorum benliğimi.
gel, yeniden sevelim.
güneş ışıkları düşerken heybet dağının kayalarına,
masum gözlerini ara kuytularında
bir kez daha sarıl nehrinde kurumuş dallarıma
sana yazdığım şiirleri bir daha katletmeyeceğim.
kalbimin yamalarından gelen o meşum sesi besliyor
yastığımın emdiği şuuraltı düş,
sessizliğimdeki hınç
gözlerimdeki usanç
incir yapraklarıyla dikiyorum türeyen tüm ağızları.
gel, karanlıkta kalan tüm odalarıma hare ol
yeni bir mevsime göç edelim.
Bahar GÖK BARMAN
Mart 2019
İstanbul Kartal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder