BAKiR KIYI
Ben içimdeki günbatımına bir çift ıssız göz
Sen pas tutmuş kelimelerin üstünü örten şebiyelda
Muhkem bir göğün var kendi tenhanda
Üzüm karası sayfandan göçüyor kuşlar
Sokak lambaların uykuda
Kaldırımlarında yürüyorum
gölgem ile yarıladım yolları
diz çöktüğüm bir çıdam kapısında
Sen, güz kırmızısı tuğlalar ör
geri döneceğin yollara
Ben zamana emanetim
mavi gök sığınağında
Muhtemel umutlarla
Bahar GÖK BARMAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder