seni özlediğinde
bir mum gibi eriyorum gecenin mavisinde
fitili sönmüyor gönlümün
anılar geriliyor yaylara bir ok gibi
suretin sızıyor gözlerime
kirpiklerin kalem gibi tutunca ellerimi
vazgeçişlerimin tevbesi bozuluyor
sende doğuyor yazılmamış şiirler
kelimeler dönüyor etrafında
yazsam büyüyüyor kalbimde yalaz
yazmasam boğuyor kara bir duman
susuz uyanıyorum ızdırap çöllerinde
gözlerin kadar gözden ırak vaha
telaşıma kör kuyular ağlıyor
kıvılcımların gölgesinde gölgem yanıyor
gözlerimde sensizlikten haki bir fırtına
tüm renklerimi yutuyor iz bırakmadan
yeryüzüne hasretle akan nil gibi
hasret olup aktım ah sularına
ateşsiz bir alevden sıçrayan uçkunum ben
Züleyha'nın görünmeyen zindanı içimde
varlığımı yitirdim yokluğunun çokluğunda
bu ızdırap yeter bana
umarsız hülyalarımın kar gibi eridiği yollarda
Allah'a koşuyorum yana yana
Allah'a koşuyorum yana yana
Allah'a koşuyorum yana yana
Bahar Gök Barman
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder