Tüm yarım kalmışlıklarım kalbime göç ediyor. Yıllar, dolambaçlı yolları anımsatıyor bana. Yollar ise geride bıraktıklarımı....
Yollar, çağlayan bir ırmak gibi akıp gidiyor ayaklarımın altından. Yol hiç bitmiyor, ömür tükeniyor. Zamana karşı gencecik bir kız gibi güzelliğini koruyor.
Aklar benim şakaklarıma düşüyor. Benim göz çevremde beliriyor çizgiler, zamandan isabet eden oklar gibi.
Yoldayken kanıyorum yaşama ve insana. Bu yüzden yol, aldanıştır içimde, dünyaya bakan yüzüyle. Hep varılacak bir amaca, bir şehre gebe. Ne duraklar son durak ne varış gerçek.
Doğumlar oluyor içimde sessizce. Bu yüzden yol, sancıdır; yitirdikçe kat ettiğim, kaybettikçe kazandığım. Vazgeçtikçe ölüp yeniden doğduğum.
Bahar Gökbarman
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder