Bir insan ve nehir
unuttum tüm alfabeyi
kelimeleri okuyamaz oldum
yürüdüm insanların içinden
aynı şehirde
eylemlerden Allah’a sığınarak
susarak konuşmanın zevkini tadarak
sözsüz bir nedametin eylemsiz kılıçları arasında
ben kimseyi öldürmedim Ey Mersey
gözlerim kalbimin ilk kazası
gölgemde kalbimden başka uzuv yok
gölgem tüm cehennemlerimin günahkarı
gölgemi bir tek Allah yadırgamaz
çok yol aldım sanmıştım
yeniden söküyorum hecelemeyi
bu kez annem yok yanımda
babam güle dönüşmüyor annemin yokluğunda
yalnızım insan aynalarında
kalabalıklarda ağlayamam ben
bir bakışla kaybedeceksem oradaki ışığı
kirpiklerimin karanlığına boğabilirim gözlerimi
gölgelerin uzadığı anlarda
ağırlaşan kalbimi sunuyorum sana Ey Mersey
tanıdın mı onu
yeni bir yangına odun taşıyor kıyılarında
kıvılcımlar sıçrıyor yollarıma
delilik gömleği fayda etmiyor
bir kurtuluş destanı yazmaya
yorgunum
yorgunluğumda gözlerimin imzası var
ben hiç sapanla kuş vurmadım Ey Mersey
aşiyanlara çubuk saplamadım
kumru olup nöbet tuttum bir ceviz ağacında
ateş böceği gibi dönüp durdum yangınlarda
gözlerimde buğulanan kalbimi yordum
çürüyüşün kıvılcımı dipsiz bir kayboluş oldu rüzgarımda
kabım kendime ümit devşiremezken
güzel bir hikayenin tetikleyicisi oldu yazgımdaki rüya
mazur görüyorum beni aynalarımda rüsva eden aşkları
bu yeniden bahar doğurmanın torlak bir kıvılcımı
tebdilim şaşsa da başka yol yok önümde
yürüyorum
bir silah gibi doğrultunca göz kapaklarımı kalbime
köklerimden sarsılarak üstüme basıp geçiyorum
argınım ey Mersey
argın ellerimde
düşünmeden sularına atladığım şiirlerin izi var
kederliyken zayıf bir nokta gibi içerden büyüyor insan
Yol muğlak ,kasavet apaçık
kalbimde sonuca bağlanmamış yüzlerce dava var
sularına çağır onları Ey Mersey
göklerin olukları altında sulanırken aşıklar
kendimi susuzluğa mahkûm eden bir zalim olmayacağım
Mührü ol bu hikâyenin
bir insan ve nehir dost oldu desinler.
Bahar Gökbarman
08.02.2024
Liverpool
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder