tüm yitik gemilerin
yarım kalan hayatların
terkedilmiş evlerin
şimdi bizimle bir bağı var
sen kendiliğimdin
denizine daldım nerden bileceksin
denizinde kaldım
tanımam etmem sularını
üşüyerek sessizliğin yetisine sığınıyorum
sen kendiliğimdin
esriklik rüzgarımda yolumu ilk kaybedişimdin
baharda can bulamayan kurumuş ağaçlar gibiydi
bana dönük umudunun yüzü
bir tek adın var tenhamda
yalnızca şiirin dünyasında uzanıyoruz aynı çiçeğe
yalnızca şiirin baharında uzanıyor ellerin ellerime
ellerin
ellerim-iz
vicdanlarımızın çocukları
iradelerimizin kitabı
ellerin
ellerim-iz
kalbimizin eylemleri
itirazları ve kabullenişleri
bikes eller
ellerim-iz
tuttun mu kalbinin iplerini
ellerin kanayıncaya kadar?
bunu hiç bilmeyeceğim
ellerini bilmediğim kadar
bahar gök barman
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder