(gözlerinde beni yakan bir serinlik var )
uçsuz bucaksız deryalara atar beni gözlerin
içimdeki bitmiş savaşları yeniden başlatır
bir ayna gibi dolaşır azizliğini kaybetmeyen rüyalarda
ağlarım ağlarım ağlarım
sessizliğimin iniltisini duyar merhamet
fırtınalara kapılmış bir gemi kalbim
bir el bir söz bir liman arar
kökleri ruhuma dayanan
bir kuyunun dibinde yokluğun parıldar bana
gençliğim sıkışır orada
kuyular serindir derdi annem oysa
anladım ki alevler göğe yükselsin diye sevdim seni
küllerim çöle karışsın diye sesimi yutuyor zerreler
bahar gök barman
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder