Sözsüz bir dilin iki şehriyiz
ulaşıma engel bir su var aramızda
aynı anda yanlış gemiye binmişiz
bir selam kafi
sözler can giymeden
çatlamadan tohum
herkes kendi şehrinin kalesine sığınsın
tut bağlarını ruhunun
gözlerime değmesin
başlamayan hikayelerin devamıyız
doğamayan bebeklerin hüznüyüz
ihtimalsizliğin kıyısında
iki ayrı virgülüz
herkes en iyi bildiği yolda yürüsün
herkes : ikimiz
iki ayrı pencerede göğe değsin gözlerimiz
bir iz oluruz yemyeşil
Olamasak da ‘biz’
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder