ve sessizce yenildim
sevinç biriktirdim zafer göğünde
ağlayarak yürüdüm gözlerimden zuhur eden yolları
keşşaf değilim
kalbim bir keşşafın evi
kalbime otuzdört yıldır misafirim
açtığım gediklerden mahcubum
sözler yığınına çevirdim orayı
mezarlar yığdım içine
aşkı bir çift göze kurban ettim
kanını keşşafın evine akıttım
dağılmış bir hali kanıksadım
gözlerimi avuçlarıma tutarak
kasavetlendim keşşafın huzurunda
Medet! Medet!
ey yalnızlığın tenhalarında şiire
şiirin tenhalarında adına tutunduğum
gökteki murat yağmurları ile günahkarları yıkayan
ey kahrımızdan tükenmeyelim diye
zalimin cehennemini kalbinde tutuşturan
medet!
sırrımı açık etmedi keşşaf
bekledi eve layık bir dosta dönüşmem için
ben bir inciysem bu aşağı diyarlarda
bir dalgıç elbet bulur beni
bir bütünün parçasıysa sularım
yerim yurdum bellidir
yol armağanımdır keşşafın kapısında beklemek
o kapının gezginiyim ben
tüm virajların sonu
denizlerin köpüğü o kapı
ey şair
keşşafın kapısında uyanmaya kim ölüm dedi
Bahar Gök Barman
Liverpool
28.03.2024
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder