lori(şiir)

 

 

lori meyve veren bir ağaca öykünürdü  

dallarına lodos esti mi  

yılgınlık ve zafer türküleri söylerdi kuşlarına  

kekeme dünyamın çölündeki hacer lori’ydi  

 

lori fecr vakitlerinde çağı avucuna alır  

kalbine yüz ihlas fısıldardı  

zeval vakti hamur kokan elleri  

asiye olurdu geceleri  

 

anlaşılmak hissi gurbete düştü mü  

meryemce susardı  

oruç tutardı muhkem kelimeleri  

türküsüz kalırdı dallardaki serçeler  

suyu çekilmiş bir ırmak gibi kururdu harfler  

 

hamur taşardı kabında  

lori’nin içi derin taşmazdı  

odun çatırdardı sobada  

lori dallarından yanar çatırdamazdı  

 

koca lori  

ufala ufala  

kuşe kağıtta bir şiir kadar kaldı 

 

bahar gök barman 

mart 2021